3 راهکار اصلی برای رفع سرقت ادبی

یکی از اصلی ترین و مهم ترین مشکلات در نگارش و ویراستاری مقاله، سرقت ادبی می باشد. با توجه به شکل گیری پلتفرم های مختلف و محتواهای تولید شده در سراسر دنیا، احتمال اینکه نوشته و یا محتوایی شامل سرقت ادبی شود، بسیار زیاد است. بنابراین قبل از نوشتن متن یا مقاله ای باید نسبت به نکات مهمی که در نگارش مقاله باید رعایت شود، دقت نمود.

سرقت ادبی چیست؟

به دزدیدن و یا کپی کردن نوشته یا محتوایی که فرد دیگری قبلاً آن را نوشته و ثبت کرده است، سرقت ادبی گفته می شود. سرقت ادبی تنها شامل نوشته و یا مطالب مکتوب نمی شود، هر محتوایی اعم از فیلم، صوت و ... نیز می تواند سرقت ادبی شود. امروزه با پیشرفت علم و تکنولوژی، موضوع سرقت ادبی در زمینه های علمی بسیار اهمیت داشته و مورد توجه افراد قرار می گیرد. هنگامی که مقاله یا مطلبی نوشته می شود، چنانچه متن نوشته کپی و یا برگرفته شده از متنی دیگر باشد، ارزش مقاله و نوشته زیر سوال رفته و امتیاز آن کاهش می یابد. امروزه انواع مختلفی از سرقت ادبی (سرقت علمی یا پلاجیاریسم) وجود دارد که با توجه به اهمیت این موضوع نرم افزار های مختلفی برای تشخیص میزان مشابهت متون و مقاله ها پدید آمده است.

راهکار های رفع سرقت ادبی

با توجه به نکاتی که ذکر شد، سرقت ادبی در مقالات موضوع پر اهمیتی می باشد و چنانچه هر نوع سرقت ادبی موجود در متن رفع نشود موجب پایین آمدن ارزش علمی مقاله و نویسنده آن خواهد شد. بنابراین هر نویسنده ای تا حد ممکن باید سعی کند تا نوشته خود را عاری از هر گونه سرقت ادبی و علمی نگارش کند. در ادامه به سه راهکار عمده و اصلی رفع سرقت ادبی می پردازیم.

1. خلاصه نویسی (Summarize)

در این روش فرد نویسنده با مطالعه متن اصلی، مفهوم اصلی متن را متوجه شده و با کنار گذاشتن جملات و عبارات جزئی متن اصلی، متن و محتوای جدیدی تولید می کند. نویسنده با استفاده از خلاصه نویسی علاوه بر اینکه مفهوم متن اصلی را در متن خود می آورد، با حذف و کنار گذاشتن برخی از مطالب جزئی و حاشیه متن اصلی، تا حد زیادی از وقوع سرقت ادبی جلوگیری می کند.

در امر خلاصه نویسی، نویسنده ابتدا با یادداشت برداری از مطالب مهم و ضروری متن اصلی و همچنین در نظر گرفتن کلمات کلیدی، متن خود را می نویسد. در خلاصه نویسی باید دقت داشت مطالب غیر ضروری تا حد امکان حذف شوند. در غیر این صورت از تکرار آنها در متن جلوگیری شود.

2. استفاده از نقل قول (Quote)

هنگامی که نویسنده حین نوشتن متن و محتوایی جدید، قصد داشته باشد جمله و یا عبارتی را عیناً در متن خود بیاورد؛ برای جلوگیری از هر نوع سرقت ادبی، استفاده از نقل قول پیشنهاد می شود. استفاده از نقل قول نه تنها باعث کاهش میزان پلاجیاریسم می شود، بلکه برخی از نویسندگان و محققان از آورده شدن نام خود در مقالات و متون دیگر احساس رضایت می کنند.

لازم به ذکر است استفاده بیش از حد از نقل قول و جملات دیگران در متن جدید جایز نبوده و در صورتی که نقل قول ها زیاد باشد، امکان اینکه مقاله یا متن پذیرفته نشود، وجود دارد.

3. پارافریز کردن (Paraphrase)

به مطالعه یک متن و مقاله و بازگردانی و نوشتن آن با جملات خود، بازنویسی یا پارافریز تخصصی مقالات گفته می شود. فردی که قصد پارافریز متنی را دارد، باید آن را به طور کامل و چندین باره بخواند و سپس آن نوشته یا مقاله را با زبان و جملات خود بازنویسی کند. در بازنویسی و پارافریز، صرف زمان مناسب و داشتن دقت بالا از مهم ترین ویژگی های نویسنده می باشد.

با توجه به اهمیت پارافریز و بازنویسی متن مقالات و جلوگیری از انواع مختلف سرقت علمی یا ادبی، شبکه مترجمین اشراق با گروهی از مترجمان و ویراستاران متخصص، با ارائه خدمات مختلف و سطح بالای پارافریز و بازنویسی متون در تمامی زبان ها و تخصص ها بستری مناسب و امن را برای کاربران و مشتریان خود در امر پارافریز مقالات فراهم آورده است.